نیست در لوح دلم جز الف قامت یار... ..................... رنگ واقعیت چه رنگیه؟ واقعیتی که باعث دوری بشه... دوری از کسی که دوسش داری... این واقعیت و دوس ندارم... در هر صورت به خودم و عشقم افتخار میکنم. به گذشته ام... گذشته اسم مناسبی نیست براش ، چون تموم نشده ، همیشه جاش تو قلبمه هر ساعت هر دقیقه... البته کتمان نمیشه کرد حسرت خوردنو... و این حسرتو همیشه توی دلم خواهم داشت... یه حسرت دائمی، میشه داغ روی دلت ،میمونه جاش برای همیشه... حسرت دوباره دیدنش، دوباره شنیدنش... چقدر حاضری براش هزینه کنی؟ یا اون چقدر حاضره؟ یا اصلا امکانش هست؟ و و و و ... بعد یه مدتی ذهنت آماس میکنه... اسمشو گ

حرفی که بشه حسش کرد...

غم تکراری تلخ...

شدیدا نیازمند یه اتفاق خوبم برای خودم...